آن کس که بداند و بداند که بداند
اسب خرد از گنبد گردون بجهاند

وان کس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند

تو که آهسته می خوانی

قنوت گریه هایت را .....

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

که محتاج دعایم من ....

اين تصاوير عجيب و بي همتا كه مشاهده می نمائید مربوط به

ساختمانی واقع در اتوبان A44 آمستردام به هاگو در كشور هلند

میباشد که داخل آن به شکل اعضای بدن انسان طراحی شده است .

در اين تجربه جديد بازديدكنندگان مي توانند با قسمتهاي داخلي بدن

 انسان و نحوه فعاليتهاي آنها از نزديك آشنا شوند .

بناهای برجسته المپیک۲۰۰۸پکن

استادیوم ملی “ لانه ی پرنده ” (Bird’s Nest)

 در اوایل سال 2003 مسابقه ای برای طراحی ورزشگاه المپیک پکن برگزار شد که در آن مسابقه طراحان زیادی شرکت کردند از بین طرحهای متعدد 13 طرح به مرحله حذفی راه پیدا کردند و از این 13 طرح3٬ طرح نهایی به مرحله پایانی مسابقه وارد شدند و در نهایت 1 طرح بعنوان برنده نهایی انتخاب شد . طرح نهایی مربوط به سویسی های سیم پیچی شده بود و اینبار ساختار – فضا – نما وحدتی را تشکیل داده بودند که معماری ایده آل پست مدرنیستی بود . ورزشگاه لانه ی پرنده ، طراحی شده توسط دو معمار به نام های Herzog و De Meruron که توانست بیشترین توجهات را در طی مسابقات المپیک به خودش جلب کرد .

    شکل خارجی ورزشگاه توسط مجموعه ای از دیوارهای توری مانند ٬ محصور شده است . سازه خارجی به صورت مجموعه ای رگ های بزرگ طرح ریزی شده ترکیب موجی شکل بالا و پایین آن فرم چشمگیری را به وجود آورده است نما و سازه آن کاملا شبیه هم است عناصر سازه ای به طور کامل یکدیگر را نگه می دارند و همدیگر را به صورت شبکه ای قطع میکنند که این تقریبا شبیه به لانه پرندگان است که با شاخه های کوچک به هم بافته شده است .

 ورزشگاه پکن کلیه احتیاجات عملکردی و تکنیکی ورزشگاه ملی المپیک را برآورده کرده و ظاهر آن به صورت سازه خالص و سازه بیرونی آن به طور کامل ضد آب است . ظرفیت ورزشگاه 100000نفر است و حدود 80000 صندلی را در خود جای میدهد داخل آن شامل 3 طبقه بوده و عملکرد آن شبیه یک بازارچه یا شبیه یک سالن اجتماعات است که تمام امکانات آن شامل : رستوران ها – سویت ها – مغازه ها – اتاق های استراحت را دارا می باشد .

 ساختمان CCTV  روم کولهــاس

 دفتر معماری OMA در سال 2002 میلادی در یک مسابقه بین المللی ، برنده طراحی پروژه ساختمان تلویزیون مرکزی چین (CCTV) شد . این پروژه، نخستین برج از مجموعه برج های مرکز تجارت جدید پکن است و از سال 2004 عملیات ساخت آن شروع شد و طبق برنامه زمانبندی شده ساخت پروژه ، قبل از  آغاز المپیک به پایان رسید .

  سایت پروژه ده هکتار می باشد و طرح OMA مشتمل بر دو ساختمان بلند مرتبه نمادین است : یک ساختمان به ارتفاع 230 متر و مساحت طبقات 405000 مترمربع برای (China Central Television) یا تلویزیون مرکزی چین و یک ساختمان دیگر به مساحت 116000 مترمربع برای Television) Cultural Center) یا مرکز فرهنگی تلویزیون .

  ساختمان نخست ، شامل فضاهای اداری ، استودیوها و بخش های مختلف تولید و پخش برنامه ها و اخبار را شامل می شود و ساختار آن یک چرخه پیوسته ای از مقاطع می باشد که از یک سایت شهری تا نقطه ای در آسمان را تعریف می کند و ساختمان دوم شامل یک هتل ، مرکز گردهمایی ، فضاهای نمایشگاهی و آمفی تئاتر می باشد .

مرکز مسابقات آبی پکن ، مکعب آبی “Water Cube”

ماه جولای سال  2003  دو شرکت استرالیایی  معماران PTW  و گروه  مهندسی  Ove Arup برنده طراحی مرکز شنای المپیک 2008 چین شدند . طرح ایشان از بین 18 طرح ارسال شده از سراسر جهان با هزینه ای بالغ بر 3.4 میلیارد دلار  انتخاب گردید. مرکز ملی شنا در زمینی با مساحت  70800 متر مربع واقع در قسمت غربی دهکده المپیک بنا شده است .

ایده و فکر اصلی ٬ مکعبی از آب می باشد که این کار با تغییر در شکل هندسی حباب  که به صورت مستطیل شکل در آمده صورت گرفته است . و در کل سعی شده که ساختمان در هماهنگی کامل با استادیوم باشد که جزء اصلی دهکده است.

در سازه نمایان خارجی نوعی مواد مصرفی  غیر معمولی به نام تفلون  به کار رفته است . از این ماده شفاف به منظور پذیرفتن  فرم خاصی از برآمدگی ها و نورپردازی استفاده شده است . استفاده از آن راه حل مناسبی بود که موا د رایج و معمولی مانند شیشه نمی توانست مانند آن ایفای نقش کند .

تفلون استفاده شده در سطوح خارجی دارای ویژگی جذب حرارت خورشید میباشد که از آن برای گرم کردن آب استخرها  و فضای داخلی استفاده میشود . در اطراف این ساختمان  "که شاید بتوان آن را تحفه ی هنری سیستم های مدرن خواند "  حفره های نسبتا بزرگی به منظور هدایت و استفاده بهینه از آب باران تعبیه شده است  که جلوه  زیبایی نیز به مجموعه  داده است.

برای ساخت اسکلت داخلی که دارای شکل هندسی ویژه ای مانند حباب صابون است از سیستم سازه های خرپا کمک گرفته شده که بوسیله 3 طرح متفاوت  اتصال و چهار طرح مختلف از میله ها شکل می گیرد .

بزرگترین معماری قرن نزد ما ایرانیان است !!!

همان طور که درعکس مشاهده می نمائید  مقبره فلزی و بسیار بزرگ٬ با اسکلتی بسیار مدرن که بی تردید هزینه هنگفتی را در برداشته در یکی مناطق ایران سرافراز ساخته شده است .  در عكس جرثقيل بزرگي هم ديده مي شود كه البته هيچ كدام از اينها وارونه نيست .

وارونه ترين قسمت قصه ما اين است كه جرثقيل در كنار اسكلت گنبد قرار ندارد ٬ بلكه  سازندگان باهوش اين بناي بزرگ ابتدا جرثقيل را در مركز گنبد قرار داده اند  و بعد شروع به ساختن گنبد كرده اند همين طور كه گنبد اوج مي گرفته  جرثقيل هم كم كم در آن حبس مي شده تا اينكه بالاخره يك روز ساخت  اسكلت گنبد تمام مي شود و ..... . 

 ازاينجا به بعد چشمتان را ببنديد و به كمك قوه تخيلتان تصور كنيد .

همه نفس راحتي مي كشند ، فرياد شادي از نهاد كارگران و كارگزاران اين بنا بلند مي شود ، همه به هم خسته نباشيد مي گويند ، خيلي ها لبخند  رضايت بر لب دارند و با آستين پيراهنشان عرق پيشاني را خشك مي  كنند . 

در ميان همهمه و فريادهاي شادي يكباره سكوتي سنگين حاكم مي  شود .  همه مات و مبهوت به گنبد و جرثقيل نگاه مي كنند . 

ضربان قلب كارفرماي پروژه كند مي شود .  هيچ كس جرأت حرف زدن ندارد .  

در اين  سكوت يك كارگر ساده با صداي بلند سؤالي مي پرسد :

« حالا جرثقيل را  چطور بيرون بياوريم ؟ » 

 اين سؤال ، سؤالي است كه مدت هاست هيچ كس نتوانسته به آن پاسخ دهد .

 بنده پيشنهاد مي كنم حالا كه اين بناي عظيم با صرف هزينه اي سنگين ساخته شده و هيچ كس راه حلي براي آن پيشنهاد نمي كند حداقل اين مكان را به كمدي ترين بناي تاريخ تبديل كنيم و از آن براي جذب توريست  استفاده كرده و بليت بفروشيم .  مطمئن باشيد افراد زيادي حاضرند براي انداختن عكس در كنار اين بنا پول خرج كنند ! ! !

شما هم با  پیشنهاد  من  موافقید ؟